Wanneer ik mensen hoor spreken over de cliënt of de patiënt centraal stellen, voel ik meteen een licht kippenvel opkomen. Deze uitspraak kan zo verschillend ingevuld worden. Hierbij een voorbeeld van hoe het kan. 

Wanneer we met een voorziening in gesprek gaan over eigenaarschap van het elektronisch cliënten dossier is iedereen er volledig mee akkoord dat een cliënt recht heeft op zijn dossier. Wanneer we dan door vragen hoe dit concreet gestalte krijgt, wordt het vaak erg stil.

Een van de redenen waarom we Sirvo in de wereld gezet hebben, is net dat eigenaarschap. Onze visie houdt in dat iedere cliënt zijn dossier tenminste kan bekijken wanneer hij dat wilt. Alles wat over hem geregistreerd wordt, kan hij zo mee opvolgen. Dit raagt aan de zorgverleners een aangepaste manier van de dingen neer te schrijven: met respect voor de meekijkende cliënt en in een taal die deze cliënt ook kan begrijpen.

Een stap verder is dat de cliënt ook opmerkingen kan toevoegen over en in zijn dossier. Zo wordt het dossier een constructie die opgebouwd wordt in samenwerking met de cliënt ipv over de cliënt. Hiermee krijgen we een grotere betrokkenheid van de cliënt, zijn huisgenoten, de mantelzorgers, de vrijwilligers en de professionele zorgverleners. Deze methode sluit volledig aan bij de zorg-visie van de overheid waarbij de verschillende concentrische cirkels rond de cliënt gedeeld de zorg dragen.

Nog een stap verder houdt in dat de cliënt beslist wie er toegang krijgt tot welke informatie in zijn dossier. En dan pas spreken we over echt eigenaarschap. Het is tenslotte zijn dossier met de bedoeling om zijn leven zinvol en zo goedmogelijk te organiseren. Dan kunnen we terecht spreken van zorg vanuit het middelpunt. Dan staat de cliënt vanuit zijn kunnen in zijn kracht in het middelpunt. En daarbij willen wij helpen zorg dragen.

Volg jij onze mening of zie jij het anders? We horen het graag.