All Posts By

Sien

Een smartphone als hulpmiddel

Steeds meer hulpmiddelen voor personen met een handicap worden ontwikkeld als een app die geïnstalleerd moet worden op een smartphone. Sinds begin dit jaar kunnen mensen met een handicap in bepaalde gevallen bij het VAPH een tegemoetkoming vragen voor de aankoop van een smartphone als hulpmiddel.

Een smartphone als hulpmiddel dankzij aangepaste apps en universal design

Een groeiend aantal personen met een handicap ontdekt de praktische inzetbaarheid en toegankelijkheid van de smartphone. Het marktaanbod aan gespecialiseerde apps waarmee personen met een handicap kunnen communiceren of hun omgeving kunnen bedienen, breidt steeds meer uit.

Uit een enquête die het VAPH afnam, blijkt dat mensen met een visuele handicap de smartphone heel sterk weten te waarderen als hulpmiddel. Dat komt door het ‘universal design’-principe: ontwerpers houden rekening met de verzuchtingen van alle mogelijke eindgebruikers. Voor blinden en slechtzienden is de smartphone dé oplossing om te bellen of sms’en. Daarvoor moet de smartphone wel toegankelijk zijn voor hen: ze moeten op een of andere manier kunnen zien of horen wat er op hun scherm komt, anders kunnen ze er niet mee werken.

Een smartphone is niet voor iedereen met een visuele handicap een geschikte oplossing, zo blijkt ook uit de enquête: sommige blinden en slechtzienden hebben liever geen aanraakschermen omdat ze er moeilijk hun weg op vinden. Als alternatief voor de smartphone zijn er nieuwe modellen van sprekende gsm’s op de markt met toetsen met grote tekens, een groot scherm én spraakondersteuning.

Mensen met een andere handicap gebruiken hun smartphone voor meer toepassingen dan bellen en sms’en. Iemand met een motorische handicap kan bijvoorbeeld een zender voor omgevingsbediening bedienen met een enkele schakelaar via een bijhorende app op een smartphone.

Ik voelde mij erg geraakt door de avond. Geraakt door het verhaal van Bob. Ook geraakt door de liefdevolle uitstraling van de gedreven medewerkers van Pegode. Dankbaar om op een bescheiden wijze deel te mogen uitmaken van dit mooie project.

Ontdek hier meer over Pegode.

Anders “Wonen met ondersteuning”

Onlangs was ik te gast op een info sessie in Kontich. Het onderwerp was “Wonen met ondersteuning”, georganiseerd door Pegode. Pegode is een van de eerste klanten van Sirvo. Zij gaan uit van een inclusieve visie op zorg. Ik was meteen geboeid en wilde graag weten hoe zij deze woonvorm concreet zagen.

De zaal zat propvol en er waren nog stoelen bijgezet om iedereen een plaatsje te geven. Het werd een schitterend  verhaal van inclusiviteit. Maar ook van solidariteit en vertrouwen. Op een open wijze werden mensen gevraagd om deel te nemen aan een woonvorm waar samen gezorgd werd voor het welzijn van de groep en zijn deelnemers. Ondersteuning wordt aangeboden voor zover dit nodig is.

Er wordt zoveel mogelijk in de handen van de bewoners en hun netwerk gelaten om het project naar eigen gevoel vorm te geven.

Als proef op de som kwam Bob van het Vriendenhuis in Schilde ons vertellen hoe zij het al enkele jaren laten gebeuren. Het was een warm verhaal van verbondenheid en zorg voor elkaar. Een verhaal van familiegevoel en thuiskomen. Een verhaal van erbij willen horen.

Ik voelde mij erg geraakt door de avond. Geraakt door het verhaal van Bob. Ook geraakt door de liefdevolle uitstraling van de gedreven medewerkers van Pegode. Dankbaar om op een bescheiden wijze deel te mogen uitmaken van dit mooie project.

Ontdek hier meer over Pegode.

Internationale Dag voor Personen met een Handicap

Internationale Dag voor Personen met een Handicap

In oktober 1992 keurde de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (VN) een resolutie goed waarin werd verklaard dat 3 december voortaan jaarlijks tot de Internationale Dag voor Personen met een Handicap wordt uitgeroepen.

Met de goedkeuring van die resolutie wilt de VN de aandacht vestigen op het belang om de mensenrechten en gelijke kansen voor personen met een handicap in de samenleving te bepleiten en na te streven.

Het VAPH heeft met de invoering van de persoonsvolgende financiering op 1 januari 2017 een eerste stap gezet in de verwezenlijking van het recht op zelfstandig leven, zoals vastgesteld in dat verdrag, Uiteraard valt er nog een hele weg af te leggen om dat recht voor iedereen te realiseren.

Sirvo draagt haar steentje mee bij om dit concreet vorm te geven.

Lees hier meer.

Tovertafel van Sprout

Verwonder, speel en groei!

Een bijzonder initiatief van de makers van dé zorginnovatie: de TovertafelOntwikkeld voor en door kinderen in de zorg en het speciaal onderwijs. De nieuwe ‘magische tafel’ van Sprout bestaat uit projecties van serious games op tafel of vloer. Het heeft als voornaamste doel om kinderen te laten bewegen en samen te spelen. Het creëert rust voor een kind en een groep.

Onderzoek staat bij Sprout centraal. Niet alleen is de eerste Tovertafel ontstaan uit het promotieonderzoek van Hester Le Riche; aan alle producten gaat een grondig ontwerpproces vooraf. Ze maken gebruik van de co-designmethode: in samenwerking met partners in zorg en onderwijs onderzoeken we waar de behoeften liggen van kinderen met verschillende uitdagingen in verschillende (zorg)omgevingen.

Sprout in het (speciaal) onderwijs

Onrust in de klas belemmert niet alleen je les, maar ook de ontwikkeling van je kinderen. Sprout helpt om kinderen met hun volle aandacht bij een spel en leerervaring te betrekken en ondersteunt hiermee de groei van de kinderen. Ieder op zijn eigen manier en met een hoop plezier!

Sprout in het ziekenhuis

Eenzaamheid komt veel voor bij kinderen die voor langere tijd of veelvuldig in het ziekenhuis verblijven. Ze moeten veel wachten, zijn soms fysiek beperkt of kunnen niet in alles meekomen. Sprout biedt hen een plek en activiteit waar zij samen kunnen komen om te spelen, te bewegen en te ontspannen op een actieve en leuke manier.

Interesse? Bekijk hier de website van Sprout.

 

Gratis bijstand

Gratis bijstand voor voormalige gebruikers van diensten en voorzieningen.

Personen die gebruik maakten van diensten of voorzieningen en nu een persoonsvolgend budget hebben, en die hun ondersteuning anders en meer op eigen maat willen organiseren, kunnen daarvoor onder bepaalde voorwaarden gebruik maken van gratis bijstand van een bijstandsorganisatie.

Wat is het en voor wie?

Wilt u de mogelijkheid bekijken om uw ondersteuning op een andere manier en nog meer op uw eigen maat te organiseren? Dan kunt u tot en met 2019 gratis bijstand verkrijgen van een of meer bijstandsorganisatie(s) ter waarde van maximum van 300 euro of 2000 euro, afhankelijk van de complexiteit van uw vraag. Wanneer u overweegt om uw ondersteuning anders te organiseren, hou dan ook rekening met het aspect van zorggarantie.

U kunt gebruik maken van gratis bijstand als u aan elk van volgende voorwaarden voldoet:

  • U maakte op 31 december 2016 gebruik van de diensten van een flexibelaanbodcentrum meerderjarigen (FAM) of een thuisbegeleidingsdienst.
  • U combineerde niet met een persoonlijke-assistentiebudget op 31 december 2016.
  • U kreeg een persoonsvolgend budget op basis van het feit dat u reeds gebruik maakte van een dienst of voorziening.

Gratis bijstand betekent dat de bijstandsorganisatie samen met u op zoek gaat naar andere oplossingen en u ondersteunt bij de onderhandeling met de zorgaanbieders, en dat u daarvoor geen middelen vanuit uw eigenlijk persoonsvolgend budget moet inzetten.

Als u twijfelt of u recht hebt op gratis bijstand, dan kunt u contact opnemen met een bijstandsorganisatie.

Hoeveel bijstand geboden wordt voor het bedrag van 300 euro, respectievelijk 2000 euro verschilt naargelang de bijstandsorganisatie waarop u een beroep doet, omdat de prijs per bijstand of per uur niet door het VAPH wordt vastgelegd. Meer informatie vindt u op de websites of bij de advieslijnen van de bijstandsorganisaties.

Als u bij verschillende bijstandsorganisaties gratis bijstand krijgt, dan moet u elk van de betrokken bijstandsorganisaties daarvan op de hoogte brengen.

Lees meer

Nieuwe NAH aanvraagprocedure

Personen met een handicap moeten helaas heel vaak wachten op een terbeschikkingstelling van een persoonsvolgend budget alvorens zij ondersteuning kunnen krijgen van een vergunde zorgaanbieder.

Dat geldt ook voor personen die getroffen zijn door een niet-aangeboren hersenletsel of door tetraplegie en die na hun revalidatieperiode niet meer naar huis kunnen terugkeren. Die personen hebben onmiddellijk nood aan gepaste medische zorg en ondersteuning.

Om daaraan tegemoet te komen, werd vanuit het departement Welzijn, Volksgezondheid en Gezin (WVG) in 2018 een budget vrijgemaakt waarmee 30 personen gebruik zullen kunnen maken van de nieuwe aanvraagprocedure voor personen met een niet-aangeboren hersenletsel of tetraplegie. De Vlaamse Regering heeft die procedure principieel goedgekeurd.

De nieuwe aanvraagprocedure is voorzien voor:

  • personen die omwille van een niet-aangeboren hersenletsel of tetraplegie (ter hoogte van de nekwervel C4 of hoger) een plotse en onomkeerbare breuk in de levenslijn ondervinden en daarvoor verblijven in een residentiële setting voor revalidatie;
  • personen die door die aandoening een zware zorg- en ondersteuningsnood (ernstige medische problemen in combinatie met cognitieve of gedragsproblemen) hebben waardoor gespecialiseerde zorg door een professionele zorgverlener noodzakelijk is.

Als u verblijft in een residentiële setting voor revalidatie en gebruik wilt maken van de nieuwe procedure voor personen met een niet-aangeboren hersenletsel of tetraplegie, dan bespreekt u dat best met de behandelend revalidatiearts. Hij zal u verder kunnen begeleiden bij uw aanvraag bij het VAPH en de verdere stappen die u moet ondernemen.

In 2018 is er budget voorzien om 30 personen met een niet-aangeboren hersenletsel of tetraplegie een persoonsvolgend budget te geven. Het VAPH zal er daarom over waken dat die budgetten voorbehouden blijven voor die personen die er echt nood aan hebben.

 

Klik hier voor meer info over de NAH-procedure

Vakantie, wat is dat?

Deze zomer was ik tijdens mijn vakantie met mijn gezin op stap in Oudenbosch, in het zuiden van Nederland. Tijdens een culturele wandeling door het stadje zouden we alle historische gebouwen bekijken om een beeld te krijgen van de stad door de jaren heen. Er waren een 15-tal interessante plaatsen te bekijken met telkens een bordje met een korte uitleg van wat er daar te zien was. In deze ontdekkingstocht kwamen we zo ook bij de voormalige Aula Saint-Louis. We konden niet binnen in het gebouw maar het info bordje gaf ons enige uitleg. Terwijl we dat bordje aan het lezen waren, kwamen er enkele mensen uit het gebouw met een weegschaal om iemand zijn gewicht te meten. De discussie ging over meer of minder dan 100 kg.

 We luisterden mee naar de gesprekken en iemand zag ons kijken en kwam naar ons toe. De man legde ons uit waarvoor de Aula nu diende. Ze hadden een grondig renovatie van de voormalige theaterzaal achter de rug. De ruimte was omgebouwd tot een woonhuis voor een gezin dat ervoor gekozen had om een 10-tal mensen met een beperking in hun gezin op te nemen en met hen daar samen te leven. Volledig geïntegreerd in het gezin leefden ze daar samen. De organisatie die dit mogelijk maakte was het Thomashuis.

De man vertelde vol passie en vuur over het project van de Thomashuizen in Nederland en over de vreugde die met hun manier van leven gepaard ging. Hij vertelde over de leuke én de moeilijke dingen. Op de vraag hoe het dan liep met de tijd voor hem en zijn vrouw, bekende hij dat die erg schaars was. Hun keuze was eigenlijk meer een roeping.

“Het hele jaar door hebben wij hier een soort van vakantie met onze extra gasten. Maar vakantie voor ons twee beperkt zich tot een schaars weekendje samen weg. Dan neemt onze dochter, die mee in het project werkt het even over.”

Een prachtige getuigenis van mensen die kiezen om er te zijn voor de andere. Zijn enthousiasme greep me aan. Het was ontroerend mooi om deze schitterende mensen tegen te mogen komen. Op dit ogenblik zou er ook in Vlaanderen in de buurt van Gent een Thomashuis opgericht worden. Een fantastisch initiatief als je mensen vindt die de moed hebben om hiervoor te gaan. We hopen mee dat het ook in Vlaanderen mag lukken.

 

Buikgevoel baas?

De voorbije maand was België helemaal in de ban van de Rode Duivels.

Overal zag je verwijzingen naar ‘onze jongens’ in Rusland. Eventjes was België weer één land. Zelfs Nederlanders voelden zich een beetje Belg. Maar met de Vlaamse 11 juli vieringen en na de domper van onze nederlaag tegen Frankrijk, is de roes weer over.

Toch hebben we allemaal intens genoten zolang de droom duurde: België zou wereldkampioen voetbal 2018 worden. In het midden van deze droom had ik de kans om de match tegen Brazilië in Thuishaven in Mortsel te mogen mee vieren. En gevierd werd er! Alle supporters waren uitgedost in onze nationale driekleur en we zaten op het puntje van hun stoel om de acties en bewegingen op het grote scherm te volgen. Bij iedere val van een speler van onze ploeg was er grote verontwaardiging en bij elke kans werd er uitbundig geroepen, gesprongen en gedanst. De mensen van Thuishaven lieten ons zien hoe je enthousiast moet zijn. Alles mocht en niemand werd scheef bekeken. Ook op de reportages op de televisie van de supporters op alle pleinen van onze grote steden zag je mensen die zich lieten gaan. De voorbije maand gaf iedereen zichzelf plots de toelating om onze ‘emotie-beperking’ in het laten zien wat we voelen, los te laten. We mochten weer uit komen voor onze emoties.

We mochten blij zijn, of boos of bang of verdrietig. We mochten weer helemaal bij onszelf zijn en onze diepste buikgevoel laten spreken. 

En nu? De roes is over! En meteen spelen wij dan weer onze zin om onze gevoelens spontaan te uiten kwijt. Waarom? Waarvoor zijn we dan toch zo bang? Ik zie bij de mensen van Thuishaven een blijvende, voortdurende zin en kracht om hun gevoelens een plaats te geven en te tonen. Daardoor ontstaan er soms harde confrontaties maar ook diepe banden met elkaar. Nadien is samenleven eenvoudiger en duidelijker. 

Ik heb me voorgenomen om hard te werken aan de ontwikkeling van deze competentie. Met het opgroeien en met onze westerse rationele opvoeding speelden we dit talent, zeker als man, voor een stuk kwijt. Maar in de voorbije periode heb ik gezien dat ze niet verdwenen zijn. Ze zitten rustig te wachten tot we weer klaar zijn om meer buik en minder hoofd te zijn. Laten we ons wat meer laten gaan en leven vanuit onze buik. Ons hoofd heeft recht op wat rust. Zeker in deze vakantietijd. Tijd om weer naar je buik te leren luisteren.

Zorg vanuit of rond het middelpunt: een wereld van verschil

Wanneer ik mensen hoor spreken over de cliënt of de patiënt centraal stellen, voel ik meteen een licht kippenvel opkomen. Deze uitspraak kan zo verschillend ingevuld worden. Hierbij een voorbeeld van hoe het kan. 

Wanneer we met een voorziening in gesprek gaan over eigenaarschap van het elektronisch cliënten dossier is iedereen er volledig mee akkoord dat een cliënt recht heeft op zijn dossier. Wanneer we dan door vragen hoe dit concreet gestalte krijgt, wordt het vaak erg stil.

Een van de redenen waarom we Sirvo in de wereld gezet hebben, is net dat eigenaarschap. Onze visie houdt in dat iedere cliënt zijn dossier tenminste kan bekijken wanneer hij dat wilt. Alles wat over hem geregistreerd wordt, kan hij zo mee opvolgen. Dit raagt aan de zorgverleners een aangepaste manier van de dingen neer te schrijven: met respect voor de meekijkende cliënt en in een taal die deze cliënt ook kan begrijpen.

Een stap verder is dat de cliënt ook opmerkingen kan toevoegen over en in zijn dossier. Zo wordt het dossier een constructie die opgebouwd wordt in samenwerking met de cliënt ipv over de cliënt. Hiermee krijgen we een grotere betrokkenheid van de cliënt, zijn huisgenoten, de mantelzorgers, de vrijwilligers en de professionele zorgverleners. Deze methode sluit volledig aan bij de zorg-visie van de overheid waarbij de verschillende concentrische cirkels rond de cliënt gedeeld de zorg dragen.

Nog een stap verder houdt in dat de cliënt beslist wie er toegang krijgt tot welke informatie in zijn dossier. En dan pas spreken we over echt eigenaarschap. Het is tenslotte zijn dossier met de bedoeling om zijn leven zinvol en zo goedmogelijk te organiseren. Dan kunnen we terecht spreken van zorg vanuit het middelpunt. Dan staat de cliënt vanuit zijn kunnen in zijn kracht in het middelpunt. En daarbij willen wij helpen zorg dragen.

Volg jij onze mening of zie jij het anders? We horen het graag.